लामा आगी


नेसनल अस्पतालको मुल गेटैमा पहिलो पटक हातमा छोरा बोकेको फोटो छ । आमा (सिमा) छे । पार्वती दिदी छिन् । त्यस्सै कालो मान्छे । झन काम गरि गरि घामले डढेर होला झन कालो छ । फोटो पनि अन्डरएक्पोज खिची दिकी हुन कि फोटो खिच्दिने मिनाले । आँखा झिम्क्याएको बेला परेछ । छोरालाई हातमा लिएको पहिलो समय त्यही थियो ।

भावमा भन्न सक्दिन कस्तो भावमा थिएँ । अलि अलि डर, अलि अलि असहजता, अलि अति जिम्मेवारी बोध सबै एकै चोटी थियो सायद । पहिलो पटक सन्तान जन्माउने सबैले मैले जस्तै अनुभव गर्छन कि गर्दैनन् त्यो पनि थाहा छैन । अनुभव मान्छे अनुसार फरक फरक हुँदो हो । ठाउँ र परिवेशले पनि फरक पार्दो हो ।

कति सानो थियो भने हातमा लिँदा पनि दुख्ला कि भन्ने डर लाग्थ्यो । आँखा ठूलो, टाउको झन्डै लाम्चो जस्तो थियो । चिसो मौसममा जन्मेकोले हामीले सानो सिरक जस्तो कपडा किनेको थियौं । त्यसैमा पोको परेर बोकेका थियौं । सिमा भन्थि पम्पले तानेर टाउको लाम्चो जस्तो भएको हो । ‘ठीक हुन्छ भनेको छ डक्टरले ।’
………………………..

कोरोनाले संसार छपक्कै थियो । चीन पछि कोरियाका मान्छेलाई कोरोनाले च्यापेको थियो । नयाँ रोग । न औषधी छ न उपचार । यस्तो बेलामा कोरियाली सरकारले चीन कै नीति लियो । कतै हिड्न परे माक्स अनिवार्य थियो । अस्पतालमा बस्नका लागि अनिवार्य कोरोना टेष्ट । जरो आएको भए अस्पताल छिर्न पाईदैन थियो । बस्न पाइदैनथ्यो । कोरोना लागे अनिवार्य दुई हप्ता एक्लै बस्नु पर्थ्यो । पुरा हिस्ट्री भन्न पर्थ्यो । घुमेको खाएको, बोलेको सबै म्यासेज मार्फत सम्बन्धित क्षेत्रका मानिसलाई खबर जान्थ्यो । शंका लागे पनि कोरोना टेष्ट अनिवार्य थियो ।

अस्पतालमा जचाउन जाँदा पनि निक्कै सास्ती थियो । माक्स लगाको लगाकै हिड्नु । कतैबाट कोरोना सरि हाल्ला कि भन्ने डर छदै थियो । कतै गएर फर्किदा टाउका दुखे पनि लौ कोरोनाले वितायो जस्तो लाग्ने । सिमा एक्लै घरमा बस्थिन् । काममा जानु विदेशमा बस्ने मान्छेका दैनिकी नै भयो । मेरो पनि उस्तै त हो । डर लाग्थ्यो कतै काममा जाँदा कोरोना सरि हाले !

हामी नियमित जाँचमा भोली जस्तो जानु थियो । बेलुकी अप्ठ्यारो भो भनि ।
‘आमा हुँदै गरेको मान्छेलाई गाह्रो हुने नै भो ।’ जिस्क्याएँ पनि ।
अलि अलि अप्ठ्यारैमा रात वित्यो । भोली पल्ट विहानै रेगुलर चेकअपमा गयौं । डाक्टरले सबै सोधे । नियमित सबै ठीकै जस्तो लाग्दै थियो । दुई हप्ता पछिको ‘डेट’ थियो । डाक्टरलाई केही समस्या भएको कुरा बतायौं । उसले तुरुन्तै कोरोना चेक गर्न भन्यो । त्यो भनेको हामीलाई थाहा थियो अब रेगुलर अस्पतालमै भर्ना गर्छ ।

कोरोना टेष्ट गर्ने पनि कति धेरै ठाउँ । स्वदेश फर्कनकालागि कोरोना टेष्ट । कतै काममा जानको लागि कोरोना टेष्ट । हुँदा हुँदा बच्चा जन्माउन आएको मान्छे पनि कोरोना टेष्ट गर्न हिडेकी छे । नाकमा दुई वटा कान कोट्याउने जस्तो हालेर नमुना संकलन भो । सामान चाहिने ल्याउन भन्यो । ल्याई दिएँ ।
कति समय बस्नु पर्छ ?
बच्चा नजन्मेसम्म ?
कहिले जन्मन सक्छ त बच्चा ?
आज,भोली पर्सि पनि हुन सक्छ ।
लोग्ने बस्न मिल्छ ?
पर्दैन, अस्पतालले सबै ब्यवस्था गर्छ ।
कुरुवा पर्दैन ?
पर्दैन । जानुस घर फोन नम्बर यहाँ राख्नुस् ।

कोरोना महामरीका कारण नेपालमा जस्तो कुरुवा नराख्ने रहेछ । बच्चा जन्माएको हेर्नका लागि पनि पहिले अस्पतालमा भनेर डाक्टरको सल्लाहमा मात्रै बस्न पाईने रहेछ । भित्र बस्ने मान्छे बाहिर निस्कनै नपाईने । जुन वार्डमा बसेको छ त्यही भित्र मात्रै । सिमासँग सल्लाह भो । मन भारी गरेर हुन्छ जानु न भनि । पार्वती दिदीले पनि अस्पतालमा सबै व्यवस्था राम्रो हुने भएकोले चिन्ता नगरे पनि हुने बताईन् । सिमालाई नेसनल अस्पतालको दोस्रो तल्लाको प्रसुती वार्डमा लगेर म बस्ने ठाउँ फर्किएँ ।

परदेशमा उसलाई पनि लाग्दो हो । बुढोसँगै होस् । केही परे भनि हाल्न मिल्ने । केही चाहिए सोधि हाल्नका लागि । फेरी सोची होली डाक्टर छन् । नर्स छ । सबै हाम्रो जिम्मेवारी भने पछि मलाई हेर्ने मान्छे हुँदो हो ।

सिमासँग बेलुकी तिर कुरा भो ।
‘सबै ठीक छ । म आफै तातो पानी लिन हिडेकी ।’ उसले भनि ।
‘बच्चा जन्माउनु पर्ने होइन ?’ जिस्क्याएँ ।
‘बाउ बन्नका लागि कति हतार छ ।’ उसले फोन काटी ।

भोलिपल्ट विहान अलि अलि ‘बेथा’ लागेको भनि । दिन छिप्पिदै जाँदा गाह्रो भो भन्थि । नेपालमा भए पो फुत्त जानु । यहाँ त भेट्न पनि दिने होइन । आफ्नै सन्तान जन्मेको हेर्न पनि नपाईने । दिउँसो तिर फोन गर्दा फोन लाग्यो । उठेन । मनमा उत्साह जस्तो डर जस्तो चलि रह्यो । कही केही हुने हो कि ? काममा पनि ध्यान थिएन । दिउँसो पाँच बजे तिर भिडियो कल गरि । छोरा देखाई । अनि एक दिन थप अस्पताल बसे पछि घर जाने सल्लाह दिएको बताई ।

सबै ठीक छ । चेक गर्न जाँदा डाक्टर भन्थे । बच्चाको ग्रोथ ठीक छ । आमाको स्वास्थ्य पनि सबै ठीक छ । ‘उन्दोङ हासेयो ।’ डाक्टरहरु भन्थे । बेला बेलामा अंग्रजीमा भन्थे ‘डु एक्सासाइज । वाक रेगुलरल्ली ।’ अलि कति सिमाले तौल बढाए पनि अभ्यास गर्न भनि रहन्थे डाक्टरहरु ।
……………………………

छोराको नाम के राख्ने ?
के राख्ने राख्ने ?
अलि युनिक नाम राखौं ।
के राख्ने ?
सीगो राखौं । आमाको सी आप्पाको गो । दुबै हास्यौं । कि कोराना थोकर राखौं । फेरी दुबै हाँस्यौं । धेरै छलफल गरेर हामीले छोराको नाम नावाङ राख्ने भयौं । नेतृत्व गर्न सक्ने । दुबै सहमत भयौं ।

कुनै जमना थियो । नजन्मिए सम्म छोरा कि छोरी भनेर थाहा नै नहुने । छोरा जन्माउँछु भन्यो छोरी जन्मिने । छोरी जन्माउँछु भन्यो छोरा जन्मिने । पेटमा के छ थाहा नहुने । बुढा बुढी अनेक सल्लाह गरेर छोरीको नाम राख्यो छोरा भए पछि त्यो के काम ?

जमना परिवर्तन भयो । हाम्रो छोरा छ भनेर थाहा पाएको चार महिनाकै पेटमा हुँदा हो । मलाई हाम्रो छोरी नै हुन्छ जस्तो लाग्थ्यो । मनको कुरा न हो । उनी छोरा हुन्छ होला भन्थि । छोरा नै हुने भयो । ग्रोथ कस्तो छ बच्चाको चाल कस्तो छ बच्चाको पेटमै भए पनि सबै हेर्ने रहेछन् ।
कोरियामा अस्पतालमै जन्मने वित्तिकै नाम राख्ने चलन हुने रहेछ । बेथाले च्यापेर हैरान भएको बेला नर्सले के नाम राख्ने सिमालाई सोध्न आएछ । भरखर छोरो जन्माएको मान्छे । शरीर थकानले होला उसले हामीले त्यत्रो मेहनतका साथ राखेको छोराको नाम नै भुलिछे । पारेन फसाद ।
कोरियाली अस्पतालले तुरुन्तै बाआमाले आफ्नो सन्तानको नाम नभने आमाको नामको पछाडीको नाम राखेर बच्चा भन्ने रहेछ । सिमाले नाम नसम्झे पछि हाम्रो छोराको नाम पनि आमाको नामको लामा र कोरियाली भाषामा आगी अर्थात बच्चा । हाम्रो छोराको नाम ‘लामा आगी’ झन्डै एक बर्ष सम्म रह्यो ।

अहिले त लामा आगी जन्मिएको तीन बर्ष पुरा भयो

आफ्नो प्रतिक्रिया दिनुहोस |
सम्बन्धित शिर्षकहरु
  • यायोक्खाले यस वर्षको अन्तिम उभौली साकेला सुवनमा गर्दै
  • एनसिसिद्वारा छुसकको कार्यक्रम बाँडफाँड, ३ संस्थालाई अनुमति
  • बुद्ध जन्म जयन्ती तथा नेपाल डे परेड सउलमा सम्पन्न
  • नेपालले बुद्धजयन्ती सउलमा परेड, साँस्कृतिक झाँकीसहित मे १९ मा मनाउने
  • ईपिएस

    वन र सेवा क्षेत्रमा पनि कोरियाले नेपाली श्रमिक ल्याउने

    अनलाइन खबर दक्षिण कोरियाले यो वर्ष (सन् २०२४)देखि रोजगार अनुमति प्रणाली (ईपीएस)मार्फत थप ३ वटा क्षेत्रमा पनि नेपाली श्रमिक लिन थाल्ने भएको छ । कोरियाली सरकारले नेपालबाट वन क्षेत्र, सेवा क्षेत्र र रुट इन्डष्ट्री क्षेत्रमा पनि श्रमिक ल्याउने भएको हो । अहिले कृषि, ...

    एम टि यूको प्रतिनिधि सभा बैठक सम्पन्न, WPS को लागि संघर्ष गरिने

    प्रवासी श्रमिकहरुको अधिकारको निम्ति आवाज उठाउँदै आएको संस्था प्रवासी श्रमिक युनियन MTU दक्षिण कोरियाको प्रतिनिधि सभा बैठक २०२४ सम्पन्न भएको छ। सौल स्थित कोरियन प्रजातान्त्रिक श्रमिक महासंघ (केसिटियू) को हलमा सम्पन्न सभाले गतवर्षको गतिविधिहरुमाथि छलफल एवम ...

    राजु लामाको मंगोलियन हार्ट ब्याण्डले कोरिया तताउने निश्चित

    दक्षिण कोरियाको महान चाड सलनालको अवसरमा हुने ४ दिने लामो बिदाको पहिलो दिन फेब्रुअरी ९ तारिख नेपालको सुप्रसिद्ध गायक राजु लामाको मंगोलियन हार्ट व्याण्डको लाईभ कन्सर्टले कोरियाको माईनस डिग्रीको चिसो मौसममा नेपाली गीत संगीत मार्फत नेपाली माहोल तताउने निश्चित ...

    महिला / बालबालिका

    कोरियामा निर्मलाको अत्माहत्याले उब्जाएको प्रश्न

    मञ्जु गुरुङ ,, " म्याम म यहाँबाट निस्कन चाहन्छु । साइन मागेको पनि दिदैन । इलिगल बनाइदिन्छु भन्छ । काम पनि दिदैन । नेपालबाट आएको ६ महिना भयो । रिन ...

    कोरियामा महिलाका लागि महिलाका अध्यक्षमा पार्वती

    दक्षिण कोरियामा नेपाली महिलाहरुद्धारा संगठित महिलाको लागि महिला नाम संस्थाको अध्यक्षमा व्यवसायी तथा समाजसेवी पार्वती मोक्तान चयन भएका छन् । ...

    कोरियामा निबन्ध प्रतियोगितामा उत्कृष्ठ पुरस्कार प्राप्त लेख

    अलबिदा आमा -बाला राई निद्रामै थिएँ, म्यासेन्जरमा आएको फोनको घण्टीले ब्युझिएँ । हतार उठेर सिरानीनिर राखेको फोन तानें बिहानको छ बज्नै लागेको ...

    एनआरएन कोरियाले जुम मार्फत तिज मनाए

    एनआरएनए दक्षिण कोरियाले महिलाहरुको ठूलो चाड तिजलाई जुम मार्फत छलफल गरी मनाएका छन् । एनआरएन महिला संयोजकको नेतृत्वमा शुभकामना आदन प्रदान तथा ...