नयाँ बर्ष


‘नयाँ बर्ष सुरु भो । अघिल्लो नयाँ बर्षमा खाएका कति कसम पुरा भएन । फेरी नयाँ बर्षमा केही नयाँ कसम तयार छन् । यसपालीको कसम पनि कति पुरा होला ? अहिले नै भन्न मुस्किल छ । खाएका कसम सबै कहाँ पुरा हुन्छन् र ? तैपनि नयाँ बर्षको पहिलो दिन नै के उदास हुनु ?’ ऊ अलि आशाबादी देखियो । हल्का टाउको दुखि रहेको झै लाग्यो । त्यति साह्रै त होइन । उसले उठेर हेर्यो । ऊ सधै सुत्ने ओछ्यानमा थिएन । बोतलहरु लडिरहेका थिए । चुरोटका ठुटाहरु छरिएका थिए । नखाएर फ्याकिएका मासुका टुक्रा र विभिन्न साइजका तयारी खानेकुराका खोलहरु पनि चुरोटलाई साथ दिइ रहेको थियो । कम्पनीको कन्टेनरको भुईलाई बोइलरले तताए पनि माथिको फलाम चिस्सिएर कोठा चिसो भैरहेको उसले ठान्यो । कोठाको अबस्था देखेर उठी हाल्न मन लागेन । ‘नखाउँ भनेको साथीहरुले मानेनन् । विदेशका ठाउँमा साथीहरुका कुरा नमानौ पनि भएन । न्यु इयर इभमा पनि ।’ आफूले आफ्नै मन बुझाउन तर्क ग¥यो ।

‘एक साल भएछ परदेशी भएको पनि । के भयो के भएन ? के हिसाब किताब राख्नु ।’ झ्याउ मान्दै उसले मनमा कुरा खेलायो । ‘एउटा दशै, एउटा तिहार र अरु जे जति चाडबाड आउने आएगए स्वदेशमा । यता बिदेशमा त उस्तै हो । दशै भनिएन । तिहार भनिएन । शनिबार भनिएन । विहान आर्लराम बज्छ । उठ्नु पर्छ । जसरी पनि उठ्नु पर्छ । चिसो भन्न पाइन्न । गर्मी भन्न पाइन्न । कम्पनी छ र कम्पनी भित्रको जीवन छ । कम्पनीको मेसिनसँग काम गर्ने मेसिन मान्छे । यता कताको चाडबाड मनाउनु ? कोरियनका चाडबाडका नाम पनि असजिला छन् । जस्तै सलनाल, छुसक, क्रिसमस । यस्ता चाड मनाइदैन तर ती दिनमा काम गर्नु पर्दैन । बिदा हुन्छ । कोरियनका लागि यी सबै चाड अद्भुत रमाइलो ल्याउने अबसर होला । हामी बिदेशी कामदारलाई काम गर्न नपर्ने दिन हो बस् । ’ कोल्टे भएर बिस्तारै उठ्न खोज्यो तर उठेन ।

‘अँ साँच्चि आर्थिक हैसियतको एक बर्ष अघि भन्दा अलि राम्रो भो । अरु त के हुनु भाइबहिनी राम्रै कलेज पढेका छन् । महिनाको दस हजार जति खर्च आउँछ । आमालाई महिना महिनामा घर खर्च पढाइ दिएको छु । भैपरि आउने खर्च पनि मैले त हो तिर्ने । थोरै बैंक ब्यालेन्स पनि छ । आमासँग कुरा गर्दा गाउँले भन्छन् रे । कमाको छ केटाले ।’ ऊसले प्रगतिको सुचकको रुपमा आफूले कमाउने पैसालाई राख्यो । अघिसम्मको मनमा लागेको तुवालो अलि हटे जस्तो भो । सन्तुष्टीको भाव आयो । फिस्स हाँस्यो । टाउको दुःखी नै रह्यो । ‘अलि कति पिउन पाए त ठीक पो हुन्थ्यो कि ?’ मनमनै सोच्यो । अनि सुतेको ठाउँबाट ऊ उठ्यो । हिजोको बाँकी सोजु हेर्यो । बोतलको पिँधमा थियो । ‘एक प्याग हुने हुन्छ होला । पिउन पर्यो । त्यतिकै त बिहान बिहान कसरी पिउनु ?’ उठेर बिर्को लागेको कराई हेर्यो । त्यसमा पनि हिजो खाएर बाँकी बसेको बाँगुरको मासुका केही टुक्रा देख्यो ।
………………….
उसको लागि कोरिया एउटा सपना थियो । सपनाको सहर । धन सम्पति कमाउने सहर ।
काठमाडौमा ऊ महिनाको पाँच हजारमा काम गथ्र्यो एउटा रेष्टुरेन्टमा । भाँडा माझ्ने, खाना पकाउने, टेवल कुर्सी मिलाउने सबै काम गर्नु पथ्र्यो । बिहान एघार बजे देखि बेलुकी आठ नौ नबजेको दिन हुदैनथ्यो । विहान भने कलेज जान्थ्यो । गाउँमा पनि परिवारको आर्थिक अबस्था राम्रो थिएन । बाआमाले पढ्नको लागि आर्थिक सहयोग गर्न सक्ने हैसियतका थिएनन् । त्यसैले जे गर्न पर्ने हो ऊ आफैले गर्नु पथ्र्यो ।

पैसा कमाउन ऊसले विदेश जाने सोच्यो । धेरै पैसा तिरेर जान पर्ने देशमा ऊ जान सक्दैनथ्यो । उसको परिवारलाई धेरै ऋण पत्याउने मान्छे पनि थिएनन् । थोरै पैसा खर्च गरेर धेरै आम्दानी गर्न सक्ने देश कोरियाको बारेमा सुन्यो । साथीहरुसँग बुझ्यो । दुई हजार तिरेर कोरियन भाषा पढ्न सुरु ग¥यो । कलेजको पढाई राम्रोथ्यो । कोरियन पनि राम्ररी नै पढ्यो । कलेज छाड्यो । रेष्टुरेन्टको काम र बिहान कोरियन भाषा । दुई महिना पढे पछि जाँच दिने फारम भर्न समस्या भो । उसको रेष्टुरेन्टबाट बिदा पाउन सजिलो थिएन । त्यसैले आफन्त बिरामी भएको बाहनामा कोरियन भाषाको जाँच दिने फारम भर्यो । जाँचको समयमा पनि बाहना गर्यो । उसले जाँच पास ग¥यो ।
कहिले हेल्थ रिर्पोट, कहिले पासर्पोट बनाउन लाइन लाग्न जान पर्ने भए पछि रेष्टुरेन्टको काम छाड्यो । पहिले सजिलै कोरिया पुगिएला भन्ने ठानेको उसले अनेक हन्डर ठक्कर खायो ।
धन्न भाषा परिक्षा क्यान्सिल हुनु भन्दा एक महिना पहिला लेभर कन्ट्राक आयो । अनि बल्ल कारिया आउन पायो ।

…………………..

‘कम्पनीको कम गाह्रो छ । वल्डिङ गर्नु पर्छ । फलामको काम के सजिलो हुनु ? वल्डिङको उज्यालोले आँखा खान्छ । आँखामा मसिनो धुलो पस्छ । एक चोटी त आँखामा पसेको फलामको धुलो ननिस्किएर अस्पताल नै जान पर्यो । के गर्नु काम छोड्न पनि भएन । कम्पनीको काम धेरै गर्नु पर्छ । पैसा अरुको तुलनामा कम छ । तोकुवामा दिन्छ तलब । जति काम गरे पनि तलब फिक्स । बढि आउँदैन । जिन्दगीमा के के कुरामा गुनासो गर्नु ?’ ऊ साथीहरुसँग कुरा गर्दा यी सबै कुरा एकै सासमा सुनाउँछ । नेपालमा हुँदा रक्सि पिउदैनथ्यो । यता आए पछि हो सोजु खान थालेको । बंगुर पनि खाँदैनथ्यो । गाई त खाने कुरै भएन । तर सबै चल्छ यता । ‘के बार्नु विदेशमा ?’ कसैले केही भनि हाले ऊ फिस्स हाँस्दै भन्छ ।

………………..

ऊसले थोरै भएको सोजु गिलासमा हाल्यो । टाउको दुखेको भए पनि ग्यास बालेर बंगुरको मासु ततायो र प्लेटमा हाल्यो । फेरी अघि सुतेकै ठाउँमा बस्यो । एक चोक्टा मासु मुखमा क्वाप्प हाल्यो । मज्जाले चपायो । अनि आँखा चिम्म गरेर गिलासको सोजु पियो । अनि मनमनै भन्यो । ‘यो बर्ष पिउन छाड्छु । आज त न्यु इयर भएर पो । भोली देखि पिउँदिन । ह्याप्पि न्युइयर ।’

आफ्नो प्रतिक्रिया दिनुहोस |

ताजा अपडेट

सम्बन्धित शिर्षकहरु
  • पूर्वाञ्चल सरोकार समाजले छुसकको कार्यक्रम बाँडफाँड तथा संयुक्त कार्यालय उद्घाटन गर्दै
  • सोनाम ल्होछार बृहत साँस्कृतिक कार्यक्रमको समिक्षा एवं आयव्यय सार्वजनिक गरिने
  • इलामेली समाज दक्षिण कोरियाद्वारा १० पालिकामा स्वास्थ्य सामाग्री वितरण
  • इलामेली समाज दक्षिण कोरियाद्वारा १० पालिकामा स्वास्थ्य सामाग्री वितरण
  • ताजा अपडेट

    ईपिएस

    वन र सेवा क्षेत्रमा पनि कोरियाले नेपाली श्रमिक ल्याउने

    अनलाइन खबर दक्षिण कोरियाले यो वर्ष (सन् २०२४)देखि रोजगार अनुमति प्रणाली (ईपीएस)मार्फत थप ३ वटा क्षेत्रमा पनि नेपाली श्रमिक लिन थाल्ने भएको छ । कोरियाली सरकारले नेपालबाट वन क्षेत्र, सेवा क्षेत्र र रुट इन्डष्ट्री क्षेत्रमा पनि श्रमिक ल्याउने भएको हो । अहिले कृषि, ...

    एम टि यूको प्रतिनिधि सभा बैठक सम्पन्न, WPS को लागि संघर्ष गरिने

    प्रवासी श्रमिकहरुको अधिकारको निम्ति आवाज उठाउँदै आएको संस्था प्रवासी श्रमिक युनियन MTU दक्षिण कोरियाको प्रतिनिधि सभा बैठक २०२४ सम्पन्न भएको छ। सौल स्थित कोरियन प्रजातान्त्रिक श्रमिक महासंघ (केसिटियू) को हलमा सम्पन्न सभाले गतवर्षको गतिविधिहरुमाथि छलफल एवम ...

    राजु लामाको मंगोलियन हार्ट ब्याण्डले कोरिया तताउने निश्चित

    दक्षिण कोरियाको महान चाड सलनालको अवसरमा हुने ४ दिने लामो बिदाको पहिलो दिन फेब्रुअरी ९ तारिख नेपालको सुप्रसिद्ध गायक राजु लामाको मंगोलियन हार्ट व्याण्डको लाईभ कन्सर्टले कोरियाको माईनस डिग्रीको चिसो मौसममा नेपाली गीत संगीत मार्फत नेपाली माहोल तताउने निश्चित ...

    महिला / बालबालिका

    कोरियामा निर्मलाको अत्माहत्याले उब्जाएको प्रश्न

    मञ्जु गुरुङ ,, " म्याम म यहाँबाट निस्कन चाहन्छु । साइन मागेको पनि दिदैन । इलिगल बनाइदिन्छु भन्छ । काम पनि दिदैन । नेपालबाट आएको ६ महिना भयो । रिन ...

    कोरियामा महिलाका लागि महिलाका अध्यक्षमा पार्वती

    दक्षिण कोरियामा नेपाली महिलाहरुद्धारा संगठित महिलाको लागि महिला नाम संस्थाको अध्यक्षमा व्यवसायी तथा समाजसेवी पार्वती मोक्तान चयन भएका छन् । ...

    कोरियामा निबन्ध प्रतियोगितामा उत्कृष्ठ पुरस्कार प्राप्त लेख

    अलबिदा आमा -बाला राई निद्रामै थिएँ, म्यासेन्जरमा आएको फोनको घण्टीले ब्युझिएँ । हतार उठेर सिरानीनिर राखेको फोन तानें बिहानको छ बज्नै लागेको ...

    एनआरएन कोरियाले जुम मार्फत तिज मनाए

    एनआरएनए दक्षिण कोरियाले महिलाहरुको ठूलो चाड तिजलाई जुम मार्फत छलफल गरी मनाएका छन् । एनआरएन महिला संयोजकको नेतृत्वमा शुभकामना आदन प्रदान तथा ...