परदेशी

‘घर छाडेर हिडेपछि सबै परदेशी ।’ बाजे केही कुरा गर्न पर्यो कि यसै भन्थे । ‘म पनि नेपाल गएँ । सात दिन हिडेर । लामुसाँगुबाट तीन दिन लाएर नुन बोकेँ । के के गरिन ? तेरो आनी(फुपू) बलिङमा थिइ । त्यहाँ पनि म गएँ । कम्ता दुःख भएन । पाकेटमारले रेलमा झन्डै नमारेको । मान्छे भए पछि कता कता पुग्नु पर्छ । तर जता पुगे पनि फर्र्केर आफै जन्मेको ठाउँमा आउनु पर्छ । गाउँघर सम्झेर आउनु पर्छ ।’ बाजेले भनेको बलिङ भारतको उत्तराप्रदेशको कुनै ठाउँ हुनु पर्छ । र उनले भनेको नेपाल अहिलेको काठमाडौ ।

बाजेले घुमेको बिदेशको कथा रमाइलो छ । हाम्रो घर मुल बाटैमा थियो । मुल बाटोको घरमा रातको समय आपतमा बास बस्ने बटुवा धेरै हुने नै भयो । कति मान्छे आउँथे बस्थे जान्थे । फुपूको एउटा बटुवासँग मन बसेछ । यता पहाडतिर आफन्त घर कोही नभाको । इन्डियातिर जागिर भाको परदेशी । नेपालको आफ्नो पुर्खेउली गाउँ हेर्न आउँदा फुपुसँग माया बसेछ । अर्को बर्ष लिन आउने बाचासम्म गरेर बटुवा फर्केछ । उमेरमा जवानीले धपक्क बलेकी फुपूलाई त्यस्ता कसम सुनाउने धेरै थिए होलान् । फुपूले हुन्छ तिमी आउ म जाउँला भनिछन् ।

परदेशीका कुरा कति पत्याउनु ? मनको कुनामा माया भए पनि फुपूले पत्याइनछन् । बिस्तारै सम्झना खाटो बस्नै लाग्दा परदेशी टुप्लुक्क आफ्नो मायालु(फुपू)लाई लिन आएछ । परदेशी बटुवाले छोरी मागे पछि बाजेलाई आपत । छोरी नदिउँ परदेशी फर्कि फर्कि आफ्नो मायालु लिन आको । छोरीको मनमा बसेको मान्छे । दिउँ आफ्नो भएको एउटै छोरी ठाउँ ठेगना केही थाहा नभएको परदेशीलाई कसरी दिनु ?

बाजेलाई अप्ठ्यारो पर्नु परेछ । ‘उमेर पुगेको छोरीलाई दिँदा राम्रो ।’ बज्यैले भनिछिन् । मनमा अप्ठ्यारो लागे पनि मायाकै जित भएछ । बाजेले परदेशीलाई छोरी दिएछन् ।

एक बर्ष बित्यो । दुई बर्ष बित्यो । हुँदा हुँदा दस बर्ष बितेछ । परदेशीसँग गएको छोरी फर्केको होइन । कुनै समचार पनि छैन । सञ्चो बिसञ्चो थाहा छैन । बज्यैले मुलबाटोमा हिड्ने मान्छेलाई छोरीका बारेमा सोधेको सोधेकै गरिछिन् । कसैले के कसैले के बज्यैको मन राख्नैका लागि बटुवाहरु उत्तर दिदा रहेछन् । बज्यैको यस्तो अबस्थाबाट वाक्क भएका बाजेले छोरी खोज्न परदेश जाने सुर कसेछन् । सके भेटौला नसके जे त होला ।

बाजे र बज्यै परदेश जाने नै भए पछि छोराहरुको बिहे गर्दिएछन् । अंशबन्डा गरेछन् । अनि खाजासामाल बोकेर हिडेछन् ।

बज्यै तामाङ भाषामा मात्र कुरा गर्थिन । बटुवासँग खस (तामाङहरु नेपाली भाषालाई खसभाषा भन्थे ।) भाषा बोले पनि शुद्धशुद्धि हुदैनथ्यो । धेरै कुरा त बुझ्दैथिन् । बाजे खस भाषा पनि राम्रो बोल्थे तर हिन्दी बोल्दैनथे । बुझ्दैनथे । अरु मान्छेको साथ लागेर छोरी खोज्न हिडेछन् ।

आफैले आफ्नो काम गर्न नसक्ने भए पछि दुःख कति पाइन्छ पाइन्छ । बाटो खर्च भनेर लगेको रुपैया पैसा पनि रेल चढ्दा खल्ति काटेर चोरले निकालेछ । बाजेले देखेछन् । एक लात बाजेले चोरलाई के हानेकाथे चोरको सरदारले बाजेलाई बन्दुकको कुञ्जाले हानेछन् । पैसा त लाग्यो लग्यो कुटाइ पनि खाए छन् । धन्न बज्यैले छोरीको लागि भनेर राखेको रुपैया खर्चिएर तीन चार महिनामा फुपू भएको ठाउँमा बलिङ पुगेछन् । दस बर्ष पछि फुपूलाई भेट्दा पहिलो नाति नै आठ बर्षको भैसकेको थियो रे । अरु साना उमेरका दुई नाति र एक नातिनी पनि भैसकेको रे ।

‘हाम्रो गाउँ भन्दा राम्रो आम्दानी हुन्थ्यो । जंगल फाँड्यो घर बनायो । बस्तुभाउ पाल्यो । सजिलै जस्तोथ्यो जिन्दगी । त्यसरी बस्ने धेरै मान्छे थिए । तर हामीलाई राम्रौ लागेन । मलाई ‘ध्याङाली काइला कर्मी’ बनेर हिड्नु पर्ने मान्छे । कताको गोठालो बनेर बस्नु ? तेरो फुपूलाई र परदेशी ज्वाईसमेत लिएर घर फर्कियौ । फर्कदा आठ जना हुने भएकोले अर्को नाती हुँदा सम्म जसो तसो बस्यौ । हामीलाई त परदेशको पानी नै नमिठो । बोल्ने भाषा लाउने भेष पनि नमिल्दो ।’ बाजे मलाई सुनाउँदा यस्तै भन्छन् ।

……………………….

पहिले नेपाली भाषा आउँदैनथ्यो । नेपाली भाषा सिकेँ । बाजेलाई नआउने अंग्रेजी भाषा सिकेँ । हिन्दी त भन्नै परेन । हुँदा हुँदा कोरियन पनि थोरै सिकेँ । पहिले पहिले अंगे्रजी पढ्दा बाजे भन्थे ‘परदेशी हुन जाने भाषा हो । सिक्नु त सकेको सबै सिक्नु पर्ने रैछ । सिकेर केही बिग्रिदैन । नसिकेर दुःख पाइने रैछ । तर आफ्नोपन चाहि परदेशी भएर बिर्सनु हुदैन । गाउँघर बिर्सनु हुदैन ।’

पास गरेर आएको पनि तीन बर्ष बितेछ । दिन गन्दा हिजो जस्तै लाग्छ । निलो इपियसको जाकेट र इपियस लेखेको क्याप लगाएर एयरपोर्ट छिरेको । घरछाड्दा बाजेलाई अर्को बर्ष आउँछु बाजे भनेर हिडेको यत्रो समय भएछ । सबै हिजो जस्तै लाग्छ । बाजे आउन सक्ने भए अहिले पनि आउँदा हुन् । फुपूलाई झै मलाई पनि लिन । ती अहिले त बयानब्बे बर्षका पो भए । हैट सम्झेर ल्याउँदा पनि मन दुख्छ ।

आफ्नो प्रतिकृया दिनुहोस


सम्बन्धीत समाचारहरु:

भर्खरै...

फेसबुक

महिला / बालबालिका

दोलखाका नशा पीडित सर्मिलाको कोरियामा उपचार

काठमाण्डौ दोलखा भिमेश्वर नगरपालिकाका प्रमिला र छत्र मुग्राती आफ्नी जेठी छोरीको स्वास्थ्यका कारण क्रमश

Manju Gurung / November 11, 2016

प्रत्यक्ष गायनमा रमे गुल्मेली तिज

सुवन समस्त हिन्दु नारीहरुको महान चाड हरितालिका तीजको अवसर पारेर कोरियामा रहेका गुल्मेली हरुले भब्य रुपामा तीज क्रमश

Manju Gurung / September 6, 2016

कोरियामा विभिन्न कार्यक्रमका साथ तीज सम्पन्न

फोनिज कोरिया सम्वाददाता दक्षिण कोरिया, नेपाली दिदीबहिनीहरुले हरेक वर्ष मनाउदै आएको हरितालिका तीज यसपाली पनि क्रमश

Manju Gurung / September 5, 2016

लोकप्रिय

कोरिया समाचार

कोरियामा केसीटियुद्वारा मजदुरको न्युनतम ज्याला बृद्दीको माग गर्दै आन्दोलन शुरु

कोरियामा प्रत्येक बर्ष सरकारले न्युनतम ज्याला निर्धारण समिति मार्फत मजदुरहरुको न्युनतम ज्याला निर्धारण गर्ने क्रमश

Manju Gurung / February 14, 2017

कोरियाको ६६ तल्लाको अपार्टमा आग्लागी , ४ जनाको मृत्यु

फोनिज कोरिया संवाददाता सोल दक्षिण कोरियाको दोइ०थान सिटी स्थित दोइ०थान मेथापोलिस अपार्टमा शनिबार विहान ११ क्रमश

Manju Gurung / February 4, 2017

 भिडियोहरु

For Advertise:
 fonijcorea@gmail.com
लेख, रचना र समाचारका लागि:
 fonijcorea@gmail.com
About us
Fonij Korea (www.fonijkorea.net) is global’s number 1 news publishing More...
आजको कार्टुन
सर्वाधिकार © 2012 - 2017: Fonij Korea मा सार्बधिक सुरक्षित छ. | Advertise | Contact | About Designed by: Profile Nepal